Праект партала
Мемуары Ехалі, маліліся, не верылі ў тое, што бачылі5

Яўгеніі Кулевіч (у дзявоцтве Дзмітровіч) 83 гады. Яна нарадзілася на Скідзельшчыне, скончыла Гродзенскі ўніверсітэт і ўсё жыццё працавала настаўніцай беларускай мовы ў вёсцы Замасць Смаргонскага раёна. 13 гадоў была дырэктарам школы. Цяпер жыве на Смаргоншчыне, усё яшчэ трымае гаспадарку, шмат чытае, а таксама — піша ўспаміны.

Яўгенія (справа) з сяброўкай, 1950 год. На абароце дзяўчына падпісала, што гэта яе першае фота....

Яўгенія Кулевіч

Гэты артыкул платны.

Каб прачытаць, трэба быць падпісчыкам ці аплаціць доступ.

Папоўніце віртуальны кашалёк ці набудзьце падпіску на сайце club.nn.by.

Каментары
Максим / Адказаць 22.02.2020 / 21:06

Счастливо жила на своей Родине. Речи Посполитой. Потом пришли оккупанты с криками «мы вас освобождаем» и тут начались жахи. Я все правильно написал?

25
Мік-Цвік / Адказаць 22.02.2020 / 21:48

Цікава! Прачытаў адным чохам, нібы ўся вайна перад вачыма праляцела! Бо напісана простай і жывой, а галоўнае, адчуваецца, што роднай мовай для апавядальніцы!

3
Васіль / Адказаць 22.02.2020 / 22:33

Максим, гібрыдны ты наш, ты смешны.

13
каментаваць

Націсканьне кнопкі «Дадаць каментар» азначае згоду з рэкамендацыямі па абмеркаванні

СПЕЦПРАЕКТ0 матэрыялаў