Праект партала
Вайна Нельга забыць: мы з вогненнай вёскі


Мая прабаба і трое яе дзяцей згарэлі жыўцом у часе антыпартызанскай аперацыі «Свята ўраджаю». Піша Святлана Курс.

Малюнак Рамана Плавінскага. Фота Юрыя Іванова.

Шура і Мазура

22 лютага 1943 года нацысты распачалі акцыю знішчэння случчакоў пад назвай «Свята ўраджаю». За два дні былі спаленыя Бярэзінец, Гондарава, Задоўба, Крушнік, Пераходы, Фадзееўка, Левішча. Гэтыя вёскі ніколі не аднавіліся. У агні Бярэзінца жыўцом згарэлі і мая прабабка па маці, Стэфанія Булынка, з дзецьмі — 14-гадовым сынам Мішам, 6-гадовай дачкой і 2-гадовым Колем. Яе старэйшая дачка, мая будучая бабка, 19-гадовая Алеся (Шура) Булынка выпаўзла з пуні і патушылася ў лужыне. Вялізныя лужыны атачылі спаленую вёску — ад жару плыў снег....

Святлана Курс

Гэты артыкул платны.

Каб прачытаць, трэба быць падпісчыкам ці аплаціць доступ.

СПЕЦПРАЕКТ0 матэрыялаў