Праект партала
Народы Беларусі Транты, цымэс, цуцык: што нам засталося ад цывілізацыі ідыш

Сто гадоў таму мова ідыш гучала на вуліцах і кірмашах, у бібліятэках і народных судах, крамах і майстэрнях. На ёй размаўлялі яўрэйскія «балаголы», якія вазілі грузы па беларускіх дарогах, кантрабандысты і дэлегаты савецкіх з’ездаў. На ёй гучалі лекцыі прафесараў і рэвалюцыйныя лозунгі, ставіліся тэатральныя п’есы, выдаваліся газеты, а ў жніво па наваколлі разліваліся песні працаўнікоў яўрэйскіх калгасаў. Усё гэта цяпер знікла — скончылася цэлая «цывілізацыя ідыш». Піша доктар гісторыі Андрэй Замойскі....

Андрэй Замойскі

Гэты артыкул платны.

Каб прачытаць, трэба быць падпісчыкам ці аплаціць доступ.

каментаваць

Націсканьне кнопкі «Дадаць каментар» азначае згоду з рэкамендацыямі па абмеркаванні

СПЕЦПРАЕКТ0 матэрыялаў